طريق دعا و طلب حاجت از حق تعالي
اين است که، شخص پس از آن که حمد و ثناء حق را بجاي آورد، انتخاب نمايد از اسماء الحسني آنچه را که مناسب مطلوب و مقصود وي است.
مثلاً اگر مقصود، وسعت روزي باشد، بايستي ذکر او از اسماء الحسني، الرزّاق، الوّهاب، الجواد، المغني، المنعم، المعطي، الکريم، الواسع، مسبب الاسباب و المنّان باشد.
و اگر مقصودش آمرزش و توبه است، بايد ذکر او التوّاب، الرحمن، الرّحيم، الرؤوف، العطوف، الصبور، الشکور، الغفور، الستّار، الغفّار، المحسن، المجمل، المنعم و المفضل باشد.
و اگر مقصود او انتقام از دشمن است بايد ذکر او مثل العزيز، الجبّار، القهّار، المنتقم، و امثال آن باشد.
و اگر مطلوب او علم است ذکر او مثل العالم، الفتّاح، الهادي المرشد، المعزّ، الرافع و مانند آن باشد.
کسي که در خلوت بعد از رياضت 1000 مرتبه "الاحد" بگويد، فرشتگان را در اطراف خود مشاهده نمايد و چنان مي نمايد که فرشتگان با وي همراهند.
«الواحد»
"الواحد" براي الفت و انس و عزّت بين اقران و نزديکان فائده عظيم دارد، عدد مکتوبه اش 19 است.
«الصمد»
گويند هر که مداومت نمايد بر اسم (الصمد) آثار تجلّي صمداني ظاهر شده و وي را از مرض جوع و گرسنگي خلاص گرداند. عدد مکتوبه اش 134 است.
«الرّحمن الرّحيم»
خاصيت اين دو اسم مبارک اين است، کسي که عقب هر فريضه 100 مرتبه بگويد، لطف الهي شامل حال او گردد.
گفته اند کسي که هر روز صدبار بگويد الرحيم، برخلق خدا مشفق و مهربان گردد، و اگر به نيت کسي بخواند، آن کس نسبت به وي مشفق و مهربان شود، و اگر به عدد مکتوبه يا مبسوطه آن بگويد اثر وي قوي تر باشد.
«القدّوس»
گفته اند هر که بعد از زوال 170 مرتبه (القدوس) بگويد به عدد مکتوبه اين نام مبارک، يا 349 مرتبه به عدد حروف مبسوطه آن، دل وي پاک مي شود و اگر هر روز به اين ذکر مداومت نمايد صفاي تام حاصل مي شود.
«السّلام»
براي شفاي هر علتي خواندن اين اسم مبارک مجرّب است، بر سر هر بيمار که 100مرتبه بخوانند شفا يابد.
و گفته اند خواندن (السَّلام) براي دوستي و سلامتي است و امان است از هر بلايي، و چون به عدد حروف مکتوبه که 131 است يا مبسوطه که 392 است به نيت کسي هر روز بخواند، اگر براي محبت و الفت باشد اثر قوي حاصل گردد، و اگر به نيت سلامتي از آفات و امراض خواند، زود اثر عافيت و صحت پيدا شود.
«المهيمن»
کسي که 145 مرتبه (المهيمن) بگويد، قلب او صفا يابد و بر اسرار و حقايق مطالب اطلاع پيدا نمايد.
«العزيز»
کسي که هر روز 94 مرتبه بعد از طلوع فجر نام مقدس "العزيز" را بخواند، کشف مي شود بر وي علم کيميا و سيميا، و کسي که چهل روز روزي 40 مرتبه بخواند دولت عظيم يابد و محتاج به احدي نگردد.
«الحي»
مداومت نمودن بر اين اسم خصوصاً در عقب هر نماز 18 مرتبه، باعث طول عمر و رفع مرگ مفاجات و توسعه معاش مي شود و اگر براي چشم درد 19 مرتبه بخواند شفا يابد.
«العليم»
براي حصول علم و ظاهر و آشکار امور خفيّه، گفتن "العليم" فايده ي عظيم دارد، و اگر بعد از هر نماز 10 بار بخواند بر مغيّبات اطلاع پيدا نمايد.
و گفته اند هر که اين اسم را بسيار در دل بگويد صاحب معرفت گردد، و اگر بعد از هر فريضه 150 مرتبه به عدد مکتوبه ي آن يا 293 مرتبه به عدد مبسوطه ي آن تکرار نمايد مقصود بر وجه تمام و بيشتر حاصل شود.
«الباعث»
کسي که در وقت خواب دست بر سينه بمالد و 100 بار (الباعث) بگويد، خداوند دل او را به نور معرفت خود زنده گرداند، و براي درست شدن کارها مداومت نمودن بر آن مفيد است، عدد مکتوبه اش 573 است.
«الفتاح»
کسي که بعد از نماز صبح دست بر سينه نهد و 70 مرتبه يا "فتّاح" بگويد، ظلمت از دل وي برطرف شود و خداوند حجاب را از دل او بردارد، و از براي انجام کارها مداومت بر آن مفيد است، عدد مکتوبه اش 489 و عدد مبسوطه اش 602 است.
«الغفور»
کسي که زياد بگويد "الغفور"، وسواس از وي برطرف مي گردد. و گفته اند هر که هر روز 1286 مرتبه به عدد مکتوبه ي آن يا 1355 مرتبه به عدد مبسوطه ي آن اين اسم شريف را بگويد ظلمت و تاريکي از دل او زايل گردد و روشني و صفا در باطن او پيدا شود.
«المَلِک»
جهت توانگري و دوام ملک و بزرگي و تسلط بر خدم و حشم و مالک شدن املاک و غيره مداومت نمايند بر اسم الملک. و گفته اند هر کس هر روز 90 بار به عدد مکتوبه ي آن بخواند، دل او روشن شود و ضمير او صاف گردد.
«القريب»
کسي که زياد بگويد القريب از بدي ايمن مي گردد، و به جهت رفع هر غمي بسيار بگويد: «يا قريب و يا مجيب يا سميع الدعا يا لطيفاً لما يشاء»
از صاحب درّ النظيم نقل مي کنند که بعضي از اکابر دين گفته اند که اسم اعظم خداوند اين اسم بزرگوار است و خواص وي عظيم است.
صاحب «شمس المعارف» گفته که مداومت بر اين اسم شريف به عدد مکتوبه ي وي که 312 است يا به عدد مبسوطه ي وي که 396 است، موجب فتح باب مکاشفه و اسرار است به شرط اين که رعايت آداب و شرايط آن به خوبي کرده باشد، و اگر بعد از هر فريضه به عدد مبسوطه ي آن مواظبت نمايد در حصول مقصود، مؤثر و تمام تر باشد.
«النّور»
کسي که "النّور" را 1000 مرتبه بگويد خداوند به ظاهر و باطن او نوري افاضه مي فرمايد.
به جهت صفاء باطن و اطلاع بر خفيّات مداومت نمايد، عدد مکتوبه اش 256 است.
«الهادي»
کسي که "الهادي" را زياد بگويد، خداوند به او معرفت عنايت فرمايد.
«الصّبور»
کسي که 1000 مرتبه بگويد (الصّبور)، خدا به او الهام مي نمايد صبر بر سختيها و بليّات را.
«الخافض»
کسي که 70 مرتبه بگويد، خدا او را از شر ظالمين حفظ مي نمايد.
«عالم الغيب»
کسي که بعد از هر نماز 100 مرتبه بگويد (عالم الغيب)، امور غيب بر وي مکشوف مي گردد.
«الوهّاب»
کسي که در سجده 14 مرتبه بگويد خداي تعالي وي را بي نياز، و کسي که در آخر شب سرخود را برهنه کرده دست بلند کند و 100 مرتبه بگويد، البته فقر او برطرف شود و حاجت او برآورده گردد نافع و مجربست.
«المُذِّل»
کسي که در شب تاريک در حال سجده 1000 مرتبه بگويد: «يا مذل الجبارين و مبير الظالمين ان فلانا اذلني فخذلي حقي منه» پس حق خود را مي گيرد، و کسي که در سجده 25 مرتبه بگويد: «الهي آمني من فلان» خدا او را ايمن مي گرداند از شرّ او.
«الحفيظ»
کسي که 998 مرتبه بگويد (الحفيظ) از هر خوف و هراسي ايمن مي گردد ولو در موضع خطرناک برود، و اين اسم مبارک امانست از غرق شدن، و گوينده ي آن هميشه محفوظ است و دعاي او زود اجابت مي گردد.
و ايضاً اين اسم براي حفظ مال و بدن و سائر متعلقات از غرق شدن و سوختن و سرقت شدن مال فائده ي عظيم دارد، و گفتن آن به عدد لفظ مکتوبه باعث ايمني از خوفست اگرچه در نزد شير راه رود و سريع الاجابه است.
«اللّطيف»
از صاحب دُرّالنظيم نقل مي کنند که اين اسم از باقي اسماء به آن ممتاز است که قريب النتيجه و سريع الاثر، و براي رفع جميع دردها و بيماريها و سختيها تأثير عظيم دارد، و در اوقات بلا و سختي و اندوه، نتايج و فوائد عجيب و قريب از وي به ظهور مي رسد، و هر رنج و سختي و مرض و بيم و هراس که عارض شود، به فرج و سرور و امن و امان و اطمينان مبدل مي شود به شرط اينکه هر روز به عدد مبسوطه وي که 173 است بخواند.
«الودود»
اگر 1000 بخوانند و بدمند بطعامي، و جماعتي که با هم دشمنند از آن طعام بخورند با هم دوست گردند.
«الحليم»
نوشتن و شستن اين اسم و آب آن را به زراعت پاشيدن موجب نمو است، و براي فرو نشستن خشم و وقوف بر اسرار غيب و خاموش شدن آتش خشم و ناداني و پيدا شدن آرامش در دل و حفظ از بليات، اين اسم شريف را مداومت نموده روزي 100 بار بخواند، عدد مکتوبه اش 88 است.
«الشّکور»
کسي که چشم او تاريکي مي کند 41 بار اين اسم را بگويد و به کف دست خود بدمد و دست بر آب نهد و بر چشم مالد شفا يابد.
«الشّافي»
اين نام بر هر دوائي، به عدد مکتوبه اش که 391 است خوانده شود البته باعث صحت مريض گردد. مداومتش موجب شفاي امراض ظاهر و باطن است و باعث آن است که هرگز بيمار نشود، و بر طعامي که بخوانند ضرر نزند و دفع سموم قاتله نمايد.
«هو»
جماعتي قائلند که «هو» اسم اعظم الهي است و از حضرت اميرالمؤمنين منقول است فرمودند که يک شب قبل از جنگ بدر حضرت خضر را در خواب ديدم و گفتم به من چيزي تعليم نما که بر اعداء و دشمنان ظفر يابم، پس گفت بگو:
«يا هُوَ يا هُوَ يا مَن لا يَعلَمُ اِلّا هُوَ اِغفِرلي وَ انصُرني عَلَي القَومَ الکافِرينَ»
پس براي پيغمبر خواب خود را نقل کردم، فرمود: يا علي خضر اسم اعظم را به تو تعليم نمود.
«الحسيب»
کسي که هفت هفته هر روز 70 مرتبه «حَسبِيَ اللهُ الحَسيب» بگويد و ابتدا از روز پنجشنبه نمايد، کفايت مهم او شود و نجات يابد از چيزي که از آن مي ترسد.
و ايضاً گفته اند اگر خواهد عمل قوي شود هر صبح و شام به عدد مکتوبه ي اين اسم که 80 است قرائت کند، و اگر قوي تر خواهد به عدد مبسوطه وي که 132 است به همان طريق مداومت نمايد.
«الوکيل»
کسي که اين اسم را ورد خود سازد از غرق شدن و سوختن در امان باشد.و گفته اند در تحصيل مرادات و حاجات و کفايت مهمات اثر عظيم دارد، عدد مکتوبه اش 66 است و عدد مبسوطه ي آن 196 است.
«الرّقيب»
مداومت بر اين اسم غفلت را از دل زايل کند و به جهت خاطر جمعي خواندنش مفيد است، هفت بار بر مال و عيال خوانند از همه ي آفات محفوظ ماند، عدد مکتوبه اش 312 است.
«الحيّ القيّوم»
از صاحب "درّ النّظيم" نقل مي کنند که نزد بسياري از علما و عرفا اسم اعظم خداي تعالي اين دو اسم بزرگوار است و حديثي از حضرت رسالت نقل مي کند که فرموده: اسم اعظم الهي در اين دو آيه است: قوله تعالي «اللهُ لا اِلَهَ اِلّا هُوَ الحَيُّ القَيُّومُ» و از "ابن تميمي" چنين نقل مي کنند که: هرکه چهل روز بر تکرار اين دو اسم شريف مداومت نمايد، به اين طور که هر روز ميان نافله و فريضه صبح 40 مرتبه بگويد: «يا حَيُّ يا قَيُّوم يا مَن لا اِلَهَ اِلّا اَنتَ بِرَحمَتِکَ اَستَغيثُ» دل وي را حياتي حاصل شود که هرگز نميرد.»
«الاحد-الصّمد»
از صاحب "درّالنظم" نقل مي کنند که بعضي از علما بر آنند که اسم اعظم خداي سبحانه اين دو اسم است، و مداومت بر تکرار اين دو اسم به عدد مکتوبه يا مبسوطه آن، بعد از فرائض پنج گانه، موجب ظهور سرّ توحيد و انکشاف تجلّي صمداني است که از جمله تجليات کليه است.
«الحکيم-العليم»
کسي که مداومت نمايد بر ذکر اين دو اسم شريف و براي او مهمي باشد، خداوند کشف مي گرداند مطلب و مهم او را، و همين خاصيت را دارد، دو اسم شريف «الحفيظ و الحکيم».
«مالک الملک»
اگر کسي اين دو اسم مبارک را بسيار بگويد، خداوند او را در عالم بي نياز مي گرداند.
بنام خدا