بنام خدا

با سلام

از همان قرنها پیش زورمداران و زرمداران و تزویرگران به این نتیجه رسیده بودند که برای اعمال زور بر مردم و غارت زرهای یک کشور و پیاده کردن تزویر و فریب بهترین ابزار ، « غمگین سازی » مردم هست که در فیلمها و داستانهای تاریخی وقتی به علت سقوط یک کشور و شکست مردم خوب دقت میکنید می بینید که مردم آن سرزمین به علت حادثه ای چه حادثه طبیعی چه از طرف حکومت داخلی چه از سوی قدرتهای خارجی ، به نحوی از انحاء بشدت غمگین بودند و همان موجب سقوط آنها و کشورشان شد و علت غمگین شدن مردم یا بی کفایتی و ناکارامد بودن شاهان و مقامات و مدیران کشور بود یا تجاوز خارجی یا بلاهای طبیعی که بر سرشان نازل شده بود و قادر به ساماندهی خرابیهای آن نبودند یا بیماری همه گیر که نتوانستند آن را مهار کنند یا اوضاع اقتصادی خراب و ضعیف که مردم را گرسنه و برهنه و بی خانمان کرده بود ، که مردم دو گزینه در پیش رو داشتند تا از غم رهایی یابند یا انقلاب کنند یا کودتا یا آنقدر قدرت داشته باشند و دموکراسی حاکم باشد که بتوانند مدیران نالایق را کنار بزنند و دلال ها را از دخالت در امور اقتصادی بیرون کنند و دست قدرتهای خارجی را کوتاه کنند و گزینه ی دیگر آنکه مثل مردم امریکا و اروپا تسلیم شوند چون قدرت حاکمه بقدری قدرتمند هست که هر ندایی را در گلو خفه میکند مثل کشورهای انگلیس و امریکا و اسرائیل که در رسانه ها شاهد هستیم حکومت اسرائیل چطور با مخالفین رفتار وحشیانه دارد تا حدی که گوش آنها را می برد و زانوهای آنها را میشکند و در انگلیس چطور بابی سندز را رها کردند تا در اعتصاب غذایی که علیه ظلم انگلیس به مردم ایرلند داشت ، بمیرد و چطور در انتخابات استقلال اسکاتلند تقلب و اعمال نفوذ کرد تا وانمود کند خود مردم اسکاتلند هم نمیخواهند مستقل شوند و مایلند تحت حاکمیت انگلیس باشند اما دم خروس پرچم اسکاتلند را نتوانستند پنهان کنند که اگر مردم اسکاتلند میخواستند تحت حاکمیت انگلیس باشند چرا پرچم خود را مستقل کردند و علامت صلیب قرمز پرچم انگلستان را از پرچم خود خارج کردند؟ و در امریکا که به پلیس اجازه تیر داده شده که میتواند هر فردی را بدون اینکه جرمش مُحرَز شده باشد در جا با تیر بکشد یا با گذاشتن زانو بر گلوی او خفه اش کند ! ولی این قدرتهای استعماری دیدند اگر بخواهند همه را بکشند دیگر کسی باقی نمیماند که برای پادشاه و طبقه اعیان و اشراف و میلیاردرها ، ثروت را حفظ و افزایش دهد که همان طبقات پایین و میانی هستند که با کار و تلاش شبانه روزی خود ثروت ثروتمندان را افزایش میدهند و هر چه در میاورند توسط ثروتمندان و مدیران رده بالا که نبض اقتصاد و بازار دست آنها هست ، به نحوی از جیبشان بیرون کشیده میشود یا به اسم مالیات و آبونمان یا با گرانی مسکن و اجناس و خدمات ! پس گفتند به جای کشتار مردم بهتر هست ذهن آنها را مشغول به چیزهایی کنیم که از ثروت اندوزی ما و از گرسنگی و فقر خود غافل شوند و آن ابزار غفلت و سرگرم کننده مشروب و مواد مخدر است و مکانهایی که اینها را به وفور در اختیار فرد میگذارد مثل بارها و کازینوها و کاباره ها و کلوبهای شبانه و دانسینگها و دیسکوها و امثالهم و چاشنی رقص و سکس را هم به آن مکانها اضافه کردند تا جاذبه بیشتری به آن بدهند که در همه ی این مکانها از زنها بشدت استفاده ابزاری میشود ، از سوی دیگر رسانه ها مثل تلویزیون و سینما را بوجود آوردند تا بوقهای ثروتمندان و قدرتمداران باشد و در خدمت آنها برای هر چه غافلتر کردن مردم خود و مردم دنیا از حقایق موجود در کشور خود و کشورهای دیگر ! و به آن رسانه ها ماموریت داده شد ضمن هجمه ی تبلیغاتی که در خدمت سیاست حاکمه و اقتصاد ثروتمندان و اداره ی اجتماع باشد ، مردم را هم به هر نحوی شاد و با روحیه کنند که اگر مردم غمگین باشند مشکلات زیادی برای خود و دستگاه حاکمه ایجاد میکنند و برعکس این سیاست و ماموریت را برای کشورهایی که میخواهند غارتش کنند ، اجرا کنند و در آن کشورها تا میتوانند فضای غم و اندوه و غصه و بدبختی بوجود بیاورند و با کار رسانه ای شبانه روزی در آنها القاء کنند که بدبختند و مصیب از زمین و آسمان بر آنها می بارد بخصوص از حکومت ، تا بتوانند به این ترفند آن مردم را متقاعد کنند برای اینکه از غم رهایی یابند باید حکومت حاکمه ی خود را عوض کنند و این ماموریت درباره ی کشورهایی که در خدمت خودشان و برده و بنده ی کشورهای استعماری هستند فرق میکند و از روش اول که ایجاد خفقان و اختناق هست استفاده میکنند باضافه ی چاشنی مستی و سستی مردم با مکانهای فساد و فحشاء و سرگرمیهای کاذب و اغواء کننده . اما اگر کشوری تسلیم آنها نشود تنها ابزاری که بکار میگیرند ابزار ایجاد غم و غصه و مرگ و اندوه و بدبختی هست که اگر دستشان برسد اقدام به آدم کشی و ترورهای کور میکنند تا مردم را به آن وسیله در عزا و اندوه و ترس و نگرانی ببرند و اگر دستشان نرسد که با رسانه های شبانه روزی خود با هزار دروغ و دونگ و شایعه و تهمت میخواهند مردم را در غم و یاس و نومیدی فرو ببرند که اگر سوژه ای برای ایجاد موج غم نداشته باشند خود سوژه ساز میشوند