توصیههایی برای افزایش یادگیری و تمرکز
توصیههایی برای افزایش یادگیری و تمرکز
خواندن قرآن و حفظ کردن آیات آن
پرهيز از پرخورى و خوردن غذاهاى سنگين
پرهیز از خواب زیاد، سحرخیز بودن
خواندن دعای مطالعه و یا دعاهايى كه به اين منظور وارد شده
مسواک زدن بطور مرتب
خوردن عسل
خوردن كندر و زنجبيل (به مقدار كم)
داشتن استراحت و تفریح به مقدار متعادل و کافی
دعای هنگام مطالعه-خواندن دعای مطالعه برای افزایش تمرکز
خواندن دعای مطالعه
آراستن قلب به ذکر و یاد الهی و طلب فهم بهتر و بیشتر و دعا کردن به زبان خود یا زبان عربی یا همان خواندن دعای مطالعه مرسوم قطعا در افزایش قدرت یادگیری بیتاثیر نیست. در كتاب شريف مفاتيحالجنان در فصل اول از باب اول كه درباره تعقيبات است دعایی با عنوان دعای مطالعه نقل شده است که گفته شده با خواندنش هوش و استعداد افزایش مییابد.
اين دعای مطالعه را پيغمبر(ص) به اميرالمؤمنين(ع) براى حافظه تعليم نمود:
« سُبْحانَ مَنْ لا يَعْتَدي عَلي اَهلَ مَمْلَكَتِةِ، سُبْحانَ مَنْ لا يَاْخُذُ اَهْلَ الْاَرضِ بِاَلْوانِ الْعَذابِ ، سُبْحانَ الرَّؤُفِ الرَّحيمِ ، اللهُمَّ اجْعَلْ لي في قَلبيْ نُوراً و بَصَرَاً و فَهْماً و عِلْماً ، اِنَّكَ عَلي كُلِّ شَيئٍ قَديرٌ »
و نيز ذکر شده است كه در وقت مطالعه دعای مطالعه زیر را بخواند:
« اَللّهُمَّ اَخْرِجْنى مِنْ ظُلُماتِ الْوَهْمِ وَ اَكْرِمْنى بِنُورِ الْفَهْمِ اَللّهُمَّ افْتَحْ عَلَيْنا اَبْوابَ رَحْمَتِكَ وَانْشُرْ عَلَيْنا خَزائِنَ عُلُومِكَ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ
خدايا مرا بيرون آور از تاريكىهاى وهم و به نور فهم گرامىام بدار،خدايا درهاى رحمتت را به روى ما بگشا و خزانههاى علومت را بر ما باز كن به مهربانىات اى مهربانترين مهربانان »
و همچنین نقل است: كسى كه مىخواهد حافظهاش زياد شود مسواک كند و قرآن بخواند (به خصوص آيهالكرسى) و همينطور خوردن مويز در وقت صبحانه توصیه شده است، به خصوص اگر سرخ و تعداد آن بيست و يک دانه باشد، براى تقويت فهم و ذهن و حافظه خوردن حلوا و گوشت نزديک گردن و عسل و عدس نيز سفارش شده است.
هر روز بعد از نماز صبح پيش از آنكه تكلم كند بگويد: « يا حى يا قيّوم فلا يفوت شيئا علمُه و لايؤده ...»
در كتاب شريف كافى نيز از امام معصوم نقل شده است كه از خدا بخواه كه عقل تو را قوى بگرداند و از خدا طلب فهم و درک نما.
خواندن این دعای مطالعه هم توصیه میگردد:
«اللَّهُمَّ إِنِّی أعوذُ بِکَ أنْ أَضِلَّ أو أُضَلَّ، أَوْ أَزِلَّ أوْ أُزلَّ، أوْ أظلِمَ أوْ أُظلَم، أوْ أَجْهَلَ أو یُجهَلَ عَلَیَّ اللَّهُمَّ انْفَعْنِی بِمَا عَلَّمْتَنِی وَ عَلِّمْنِی مَا ینْفَعُنِی وَ زِدْنِی عِلْماً وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَی کلِّ حَالٍ اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِک مِنْ عِلْمٍ لَا ینْفَعُ وَ مِنْ قَلْبٍ لَا یخْشَعُ وَ مِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ وَ مِنْ دُعَاءٍ لَا یسْمَع»
«خدایا به تو پناه میبرم از این که گمراه کنم و یا گمراه گردم، بلغزانم و یا بلغزم، ستم کنم یا ستم بینم، به نادانی کشانم و یا خود دچار آن گردم. بار خدایا مرا با علمی که به من آموختی سودمند گردان و مرا به علمی رهنمون ساز که مرا سودمند افتد. خدایا بر مراتب علم و آگاهی من بیفزا. سپاس حقیقی در تمام حالات از آن خداوند متعال است. بار خدایا به تو پناه میبرم از علمی که سودمند نیست و از قلبی که خشوع و انعطاف در برابر حق، بدان راه ندارد و از هوسی که سیر و اشباع نمیگردد و از دعایی که اجابت نمیشود.»
منابع:
بحارالانوار، ج 1، ص 224 روايت 17
شهید ثانی، منیةالمرید، ص 211
بنام خدا