روایت شده که شخصی به حضور امیرالمؤمنین (ع) از تنگی معیشت خود، شکایت کرد.

امام فرمود: «لعلّک تکتب بقلم معقود.»

فقال: «لا!»

فقال: «لعلّک تمشط بمشط مکسور.»

فقال: «لا!»

فقال: «لعلّک تَمشی امام من هو اکبر منک سنّاً.»

فقال: «لا!»

فقال: «لعلّک تنام بعد الفجر.»

فقال: «لا!»

فقال: «لعلّک تترک الدعاء للوالدین.»

فقال: «نعم، یاامیرالمؤمنین!»

فقال (ع) : «فاذکرهما فانّی سمعت رسول اللَّه (ص) یقول: ترک الدعاء للوالدین یقطع الرزق.»

یعنی: حضرت فرمودند: «فقر و تنگدستی تو شاید به این سبب است که با قلم گره دار می نویسی.»

عرض کرد: «خیر یاامیرالمؤمنین!»

فرمود: «شاید با شانه شکسته، موی خویش را می آرایی.»

گفت: «نه!»

فرمود: «شاید از کسی که عمرش از تو بیشتر است، جلوتر می روی؟»

گفت: «نه!»

فرمود: «شاید بعد از طلوع فجر می خوابی.»

گفت: «نه!»

فرمود: «شاید که در مورد پدر و مادر خود از دعای خیر دریغ می ورزی.»

گفت: «آری یاامیرالمؤمنین!»

پس حضرت دستور داد که: برای رفع بلای تنگدستی، پدر و مادر خود را از دعا فراموش نکند و گفت: از رسول اکرم (ص) شنیدم که می فرمود: «ترک دعای خیر برای پدر و مادر، روزی را می برد و او را به تنگدستی مبتلا می سازد.»

نتیجه، طبق این حدیث نوشتن با قلم گره دارد، شانه کردن مو با شانه شکسته، راه رفتن جلو بزرگتر از خود، خواب بعد از طلوع فجر و غفلت از دعای خیر در حق پدر و مادر اسباب تنگدستی و فقر می شود.