روایت شده که شخصی به حضور امیرالمؤمنین (ع) از تنگی معیشت خود، شکایت کرد.

امام فرمود: «لعلّک تکتب بقلم معقود.»

فقال: «لا!»

فقال: «لعلّک تمشط بمشط مکسور.»

فقال: «لا!»

فقال: «لعلّک تَمشی امام من هو اکبر منک سنّاً.»

فقال: «لا!»

فقال: «لعلّک تنام بعد الفجر.»

فقال: «لا!»

فقال: «لعلّک تترک الدعاء للوالدین.»

فقال: «نعم، یاامیرالمؤمنین!»

فقال (ع) : «فاذکرهما فانّی سمعت رسول اللَّه (ص) یقول: ترک الدعاء للوالدین یقطع الرزق.»

یعنی: حضرت فرمودند: «فقر و تنگدستی تو شاید به این سبب است که با قلم گره دار می نویسی.»

عرض کرد: «خیر یاامیرالمؤمنین!»

فرمود: «شاید با شانه شکسته، موی خویش را می آرایی.»

گفت: «نه!»

فرمود: «شاید از کسی که عمرش از تو بیشتر است، جلوتر می روی؟»

گفت: «نه!»

فرمود: «شاید بعد از طلوع فجر می خوابی.»

گفت: «نه!»

فرمود: «شاید که در مورد پدر و مادر خود از دعای خیر دریغ می ورزی.»

گفت: «آری یاامیرالمؤمنین!»

پس حضرت دستور داد که: برای رفع بلای تنگدستی، پدر و مادر خود را از دعا فراموش نکند و گفت: از رسول اکرم (ص) شنیدم که می فرمود: «ترک دعای خیر برای پدر و مادر، روزی را می برد و او را به تنگدستی مبتلا می سازد.»

نتیجه، طبق این حدیث نوشتن با قلمی که گره دارد، شانه کردن مو با شانه شکسته، راه رفتن جلو بزرگتر از خود، خواب بعد از طلوع فجر و غفلت از دعای خیر در حق پدر و مادر اسباب تنگدستی و فقر می شود.